piątek, 25 marca 2016

Rozdział 7 ,, Ojciec, Brat i Kuzyn "

Budzę się. Jest 4:48, już nie zasnę tym bardziej po takim koszmarze. Wydaję mi się, że nie krzyczałam i że się zbytnio nie rzucałam po łóżku, a przynajmniej wszystko na to wskazuje. Nikt nie przyszedł bo nie krzyczałam. Nie rzucałam się za bardzo po łóżku bo pościel nadal na nim jest, a zawsze jak się  bardzo wiercę to ląduje ona na podłodze.
Chyba mogę ten koszmar zaliczyć do tych  najstraszniejszych, najokrutniejszych. Nie jesteśmy jeszcze w Kapitolu, a już teraz miewam takie okropne sny. Nie wiem czego mam się spodziewać jak już tam dotrzemy, w Kapitolu moje koszmary zawsze przybierają na sile.
Wstaję powoli z łóżka, kieruję się w stronę łazienki po drodze biorąc ciuchy z szafy.
Po prysznicu wchodząc do pokoju zauważam, że jest dopiero 5:14 . Peeta wstanie pewnie o 8, a śniadanie jest o 9. Mam więc jeszcze 3 godziny, do czasu w którym on się obudzi. Przypominam sobie, że Haymitcha w nocy i nad rankiem nigdy nie śpi. Na początku jak mi to powiedział, miałam do niego masę pytań. Między innymi  kiedy w takim razie zasypia i się budzi. Odpowiedział mi na nie, że sam tego zbytnio nie wie, ale przeważnie jest to czas między śniadaniem, a  obiadem i następnie między obiadem, a kolacją. Miałam do niego wtedy jeszcze jedno pytanie, ale szybko zdałam sobie sprawę, że sama mogę na nie odpowiedzieć. Mianowicie miałam na myśli: Czemu nie spisz w nocy? . Odpowiedź na pytanie, które istnieje tylko w mojej głowie jest krótka : Drugie Ćwierćwiecze Poskromienia.

Postanawiam, że dopóki Haymitch nie śpi mogę z nim chwile posiedzieć i po zadawać parę pytań, które drażnią mnie od wczoraj.
Szybko dochodzę pod drzwi jego pokoju, nawet nie musze pukać bo to i tak nie ma sensu. Wchodzę po prostu do środka i widzę, że siedzi na fotelu pod oknem tak jakby na kogoś czekał. Bez zastanowienia siadam na fotelu, który znajduję się naprzeciwko tego, na którym siedzi. Po chwili spogląda na mnie z udawanym uśmiechem. Dzisiaj także nie czuję alkoholu od niego, co dziwniejsze w jego pokoju też go nie czuć. Spoglądam ponownie na jego twarz i wydaję mi się, że  się nad czymś zastanawia, więc nic nie mowie. Zerkam szybko na porządek jaki tu panuje, nigdzie nie widać ani jednej butelki czy szklanki z Bimbrem.
Po 6 minutach nie mogę znieść panującej tu ciszy i postanawiam się odezwać jako pierwsza.

- Haymitch, mam do ciebie parę pytań - patrzy na mnie z tym swoim udawanym uśmiechem.

- A wiesz, że ja na nie czekam? - spokój w jego głosie trochę mnie dziwi, ale nie tylko to mnie teraz zdziwiło. Skąd on wiedział o tym, że będę chciała go o coś zapytać.

- Może na początek pytanie dotyczące ciebie. Dlaczego wczoraj jak i dzisiaj nie czuć od ciebie alkoholu? - słyszę jak przez chwilę krótko i cicho się śmieje.

- Bo wiem, że możesz potrzebować teraz mojej pomocy, ... ale tak na prawdę, to możesz zapytać się Effie co powiedziała tutejszej służbie. Nie mogę wejść ani do przedziału barowego ani nawet przy kolacji żaden służący nie chce nalać mi odrobiny szampana. Ale lepiej będzie jeśli przejdziesz od razu do pytania, które Cię tutaj przyprowadziło. - Haymitch tak jak ja woli od razu przechodzić do sedna sprawy.

- Od wczorajszego śniadania zastanawiam się, skąd znam nazwisko Saison. Mam wrażenie, że już kiedyś je słyszałam, nie mam jednak pojęcia gdzie. Ale nie tylko to "chodzi" za mną od wczoraj. Nie znam jej powodów do koszmarów, które jak sam mówiłeś ją męczą. I wydaję mi się,  że  nie jest to spowodowane tym, że  jedzie na igrzyska, po przebudzeniu z takiego koszmaru doszła by do siebie nawet po 30 minutach, a nie po 5 godzinach. Mam nadzieję,  że ty mi to wszystko wytłumaczysz i pomożesz mi także to zrozumieć. - rzadko  kiedy wygłaszam takie długie "przemowy" i to na dodatek tak spokojnie jak nigdy przedtem.

- Wiesz o tym, że Sally jest z miasteczka. Jej matka ma tam sklep z ciuchami, ale 8 latami wcale tak nie było. Pan Saison pracował kiedyś w kopalni, tak samo jak twój ojciec. Pani Saison też gdzieś tam pracowała i w ten sposób udało im się zaoszczędzić pieniądze i otworzyć sklep w miasteczku. Po otwarciu sklepu ojciec Sally pracował w kopalni jeszcze przez 2 lata. W dniu kiedy był wybuch w kopalni wasi ojcowie byli na tej samej zmianie, żaden z nich nie wyszedł windy. Usłyszałaś jej nazwisko za pierwszym razem, kiedy odbierałaś pieniądze po swoim tacie. Za drugim razem jej 17 letni kuzyn zgłosił się na dożynkach za jej brata, który miał w tedy 13 lat. Tom tak nazywał się jej kuzyn, zginął 3 dnia z ręki zawodowca. Brał udział w tych samych igrzyskach co Johanna Maison. Dwa lata później, w 73 Igrzyska Głodowe jej brat został ponownie wylosowany, tym razem nikt się za niego nie zgłosił. Zmarł 5 dnia, po tym jak dostał nożem w brzuch. ... I może zauważaś, że Sally nie rozmawia ze mną. Powód tego jak sama mi powiedziała jest taki, że to ja byłem mentorem jej kuzyna i brata i nie wyciągnąłem żadnego z nich z Areny żywego. - dopiero teraz jak mi powiedział gdzie słyszałam tę nazwisko, zdaję sobie sprawę, że są osoby które miały gorsze dzieciństwo ode mnie. Co prawda Sally nie musiała polować, ani jej matka nie zamknęła się w sobie, ale straciła 3 osoby ze swojej rodziny.

- Haymitch nadal nie powiedziałeś mi co może jej się śnić. - z tym pytaniem tutaj przyszłam, a nie dostałam na nie jeszcze odpowiedzi.

- Skarbie wydaję mi się, że nie muszę na to pytanie zbyt dokładnie odpowiadać bo sama możesz sobie znaleźć tę odpowiedź. Wystarczy, że zastanowisz się nad tym, co tobie się śniło jak twój ojciec zginął w kopalni,  albo co by ci się śniło gdyby  ktoś z twojej rodziny został wylosowany do wzięcia udziału w igrzyskach. - do dziś mam koszmary z udziałem mojego taty. Śni mi się w tedy, że wołam go, krzyczę żeby uciekał. Często budzę się w momencie, w którym wszystko wybucha, a ja  już wiem, że nie ważne co zrobię w tym koszmare zawsze będzie takie samo zakończenie.



Rozdział chciałam dodać wczoraj, ale pisząc zakończenie - Zasnęłam XD.
Kolejny dodam dziś wieczorem ( o ile zdążę napisać ) lub jutro rano.

piątek, 18 marca 2016

Rozdział 6 ,, Śniadanie"

Zasnęłam wczoraj dopiero po około 50 minutach, koszmary pierwszy raz od 8 dni mnie nie odwiedziły. Wstałam o 8:06, wzięłam zimny prysznic, następnie ubrałam to co Effie mi uszykowała prawdopodobnie jak byłam w łazience. Aktualnie mam na sobie szare marmurowe spodnie, czarny top i jeansową koszulę, pewnie powinnam ją zapiąć , ale jak narazie pozostawiam ją otwartą.
Jest godzina 9:26,  idę w kierunku wagonu w którym znajduję się jadalnia. Zapewne zaraz będę wysłuchiwać kazania Effie, o tym że się spóźniłam. 

Wchodzę do jadalni, wszyscy siedzą na swoich miejscach, prawie wszyscy. Miejsce Effie jest puste, a jej zastawa stoi nadal na swoim miejscu, ale nie tylko jej tutaj brakuje. Sally też tu nie ma, może Effie poszła ją obudzić. 

Siadam na swoim miejscu, i od razu zadaję pytanie, to które zajmuje teraz moje myśli.
-  Gdzie Effie i Sally, coś się stało? - pytanie wypowiadam do wszystkich osób przy stole czyli do Haymitch'a, Peety oraz Rick'a. Najstarszy z nich od razu udziela mi odpowiedzi.

- Sally miała całą noc koszmary, krzyczała i płakała przez sen. Effie ma swój pokój tuż obok i to wszystko słyszała więc poszła do niej ją uspokoić. Za pierwszym razem zajęło jej to prawie 3 godziny, ale jak zamykała drzwi od jej pokoju, ta znowu zalała się łzami. Effie siedziała z nią tak jeszcze z 2 godziny, w końcu Sally zasnęła i Effie poszła spać. Pewnie nadal obie śpią. - czegoś takiego się nie spodziewałam. Nie sądziłam, że Sally też  może mieć koszmary i to być może takie jak moje.
Śniadanie jemy w ciszy, nikt się nawet nie odezwał. Dopiero jak kończymy je jeść to Rick zadaje mi pytanie.

- Jakich mamy przeciwników, Katniss?
  Wiem nie ciebie powinienem o to pytać, ale Haymitch nawet się nas nie zapytał czy chcemy obejrzeć jakiekolwiek dożynki. - skąd on wie, że oglądałam wczoraj z Peetą powtórki z dożynek ?.

- Obejrzeliśmy wczoraj pierwsze 6 Dystryktów i z 8-ka trybutów nie jest wcale taka zła. O 12 zaczniemy oglądać pozostałe powtórki z dożynek, a potem obejrzymy co na to wszystko powiedział Ceaser. ... Skąd ty w ogóle wiesz, że oglądałam wczoraj dożynki ?

- Nie mogłem zasnąć więc postanowiłem zwiedzić trochę ten pociąg i widziałem ze je oglądacie.

Gdy zasuwam za sobą moje krzesło, do jadalni wchodzi Sally. Nie widać,  że prawie całą noc nie spała, może to u niej normalne tak jak u mnie i zdążyła się już do tego przyzwyczaić lub na codzień mało sypia. Co prawda nie lubię jej za bardzo ale postanawiam, że zdradzę jej mój "lek" na koszmary.

- Sally, wypij dzisiaj przed snem szklankę mleka z miodem. To powinno chociaż trochę pomóc.

Razem z Peetą wychodzimy z jadalni i jako że jest już 12 idziemy do przedziału, w którym znajduje się telewizor. Wchodzimy do niego i od razu siadam wygodnie na kanapie, Peeta robi dokładnie to samo co ja. Włączam telewizor i zaczynamy oglądać pozostałe Dystrykty, a nestepnie Caesera.
Tak właśnie mija nam cały dzień, kiedy zmierzamy do swoich pokoji jest już godzina 18:27.

Wchodzę do mojego pokoju i od razu udaję się w stronę łazienki, po drodze biorąc piżamę z szafy. Biorę dość długi prysznic. Mam dziwne uczucie, że dzisiejsza noc nie obejdzie się bez koszmarów. Wycieram się fioletowym ręcznikiem i zakładam piżamę. Wychodzę z łazienki i od razu wchodzę pod ciepłą pościel. Nawet nie wiem kiedy zasypiam

czwartek, 17 marca 2016

2 Pytania

Hej a więc mam do was 2 pytania  dotyczące mojego bloga.

1. Wolicie żebym opisywała każdy dzień z Kapitolu, czy raczej 2 lub 3 dni jako jeden rozdział ?

W Kapitolu  będzie się wiele działo, dlatego chcę znać wasze zdanie.

2. Chcecie żebym dodawała rozdziały: częściej ale krótsze czy rzadziej a dłuższe?

Krótsze rozdziały pojawiały by się 3-4 razy w tygodniu, a dłuższe 2-3.


Mam do was także próbę,  jeśli czytacie to komentujcie  ; ).

Rozdział 5 ,, Mleko z Miodem "

Jest 20:34, jeszcze nie zaczęliśmy oglądać trybutów z innych Dystryktów. Pewnie dzisiaj obejrzymy dożynki z pierwszych 6 Dystryktów, a resztę zostawimy sobie na jutro.

Siadam na wielkiej białej kanapie i włączam telewizor, Peeta siada obok mnie. Przez cały nasz czas oglądania, żadne z nas się nie odezwało. Trybuci z 2 oraz 3 nie wydają się zbyt umięśnieni, szybcy czy też waleczni. Natomiast uczestnicy z 5 i 6 nie dożyją nawet 2 co najwyżej 3-go dnia. Za to zawodnicy z 1 i 4 są  dosyć silni, a przynajmniej na takich wyglądają. Często albo prawie zawsze zwyciężają nastolatkowie z 1, 2 lub 4 Dystryktu o ile mają także inteligencję, a nie tylko siłę. Z mojego zamyślenia wyrywają mnie słowa Peety:

- Katniss, co powiesz o tej 18? Mam jakieś szanse z nimi? - jest on śpiący, mogę to wywnioskować z jego głosu.

- Co do 1-ki i 4-ki nie jestem tego taka pewna, prawie każdego roku wygrywają. Szkoleni są od wczesnych lat, zawsze dostają dużą ilość punktów za pokaz indywidualny dzięki czemu sponsorów nigdy im nie zabraknie. A dzięki sponsorom, ich mentorzy mogą im wysłać wszystko czego potrzebują do przetrwania. A jeśli chodzi o 2 i 3-kę to nie wydaję mi się żeby mieli jaką kolwiek szansę na wygraną. Nie wydają się zbyt silni czy też wysportowani. O 5 i 6 nie musisz się martwić wątpię, żeby dożyli  3 dnia.- wszystko mówię dość powoli tak aby to zapamiętał.

Za 25 minut będzie godzina 24, 3 godziny zajęło nam obejrzenie 6 powtórek z dożynek. Każdy Dystrykt to 30 minut. Jestem już naprawdę śpiąca i wydaję mi się że Peeta też.

- Peeta lepiej będzie  dla ciebie jeśli pójdziesz już spać.

- To nie ma sensu, tak czy siak nie zasnę. Wiem, sen jest teraz dla mnie ważny bo na Arenie nie będę mógł zbyt dużo sypać. Czasami miewam koszmary, a dzisiaj napewno mnie odwiedzą...

- Też je miewam, tylko że mnie odwiedzają prawie codziennie ... . Mam na nie sprawdzony sposób, może i nie działa za każdym razem, ale napewno pomaga. - wiem co może mu w takiej sytuacji pomóc.
Dowiedziałam się tego od Śliskiej Sae, że mleko i miód zwalczają te najgorsze koszmary lub zwalczają je całkowicie. Rzeczywiście to prawda, mi przynajmniej pomogło.

Podchodzę do stolika na którym stoi mleko oraz miód, biorę dwie szklanki i stawiam je obok. Nalewam do nich mleka i dodaje miód, chwilkę mieszam i tak o to powstał mój "lek" na koszmary.

- Masz wypij to, powinno pomóc.- mówię to podając mu ten o to "lek". Sama także go piję, a po wypiciu udaję się do mojego pokoju i kładę się do łóżka.
2504270cieplemlekozmiodemzwalczy643482

Następny rozdział w piątek około 19.

Rozdział 4 ,,Tylko Przyjaźń? "

Od Effie dowiedzieliśmy się nie tylko tego co będziemy robić przez całą naszą podróż do stolicy Panem, ale także tego co będziemy robić jak już do niej dotrzemy. W sumie sama nie miałam wcześniej pojęcia co nas tam czeka. Parada trybutów odbędzie się 2 dnia w okolicach godziny 16. Trybuci  będą mieli 7 dni na obowiązkowe ćwiczenia, takie jak wspinaczka, kamuflaż oraz  sztuki walki. Wywiad z Caesar'em będzie 7 dnia o godzinie 17, każdy z uczestników dostanie po 3 minuty jak co roku. Na pokaz indywidualny 10 dnia stawią się trybuci z 1 do 6 Dystryktu, a 11 dnia trybuci z 7 do 12 Dystryktu. Kolejne 7 dni to czas, jeśli ktoś chce na dalsze ćwiczenia albo na ćwiczenia indywidualne. Ale jeśli trybuci uznają, że nie potrzebują lub nie chcą  się dalej szkolić to ten czas będzie ich prywatnym, mogą siedzieć w tedy na swoim piętrze. W tym roku po raz pierwszy w histori będzie możliwość zadzwonienia do swojej rodziny, ale tylko jeden raz i to tylko na 15 minut.

Przez te 4 dni w pociągu możemy robić co tylko chcemy.

Zaraz musze iść do Peety i porozmawiać z nim trochę na tematy tego co będzie chciał robić tu jak i drugiego tygodnia w Kapitolu. ... . Stoję już pod jego drzwiami i czekam aż mi otworzy,  mam zamiar obejrzeć z nim zaraz dożynki  z innych Dystryktów.

- Peeta chcesz obejrzeć nagrania z dożynek z innych Dystryktów?  - jeśli odpowie że nie to nie mam innego pomysłu.

- Czemu nie.  Tak czy siak będę musiał zobaczyć kto będzie chciał mnie zabić. - widzę smutek na jego twarzy pewnie nawet nie wierzy, że wygra. A przynajmniej się postaram, żeby wygrał. W końcu to mój przyjaciel, a ich nie mam zbyt wielu. Ale czy to tylko mój przyjaciel czy to dla mnie tylko przyjaźń? Od dawna coś do niego czuje, ale nie wiem czy on też czyje coś do mnie i nie mam tu na myśli tylko przyjaźni. Teraz na pewno mu tego nie powiem, nie tak prosto z mostu, tym bardziej że nie umiem dobierać słów.

Jak już będziemy w ośrodku szkoleniowym to zabiorę go na dach i tam się spytam czy jest ktoś ważny w jego życiu czy ma dla kogo wracać, czy tylko dla rodziny czy dla kogoś innego.
TheCapitol1 
Jak wam się podoba 4. Rozdział? ;)

Rozdział 3 ,,4 Długie Dni "

Wsiadamy do pociągu, który tu juz na nas czekał. Będziemy nim jechać aż 4 dni, rok temu jechałam tylko 2. Effie tłumaczyła mi dla czego tak długo, ale zbytnio jej nie słuchałam. Cały czas martwię się o los Peety.

Każdy z nas poszedł do pokoju się odświeżyć, za 2 godziny zjemy wszyscy razem kolacje I wysłuchamy długiego przemówienia Effie. Biorę szybki prysznic, chce jak najszybciej porozmawiać z Peetą. Po 15 minutach jestem już gotowa, wychodzę z mojego pokoju I kieruje się w stronę pokoju Peety. Stoję już pod jego drzwiami postanawia zapukać, po chwili Peeta otwiera mi drzwi. Siadam na jego łóżku, a on obok mnie.

- Hej, jak się czujesz? - zaczynam rozmowę głupim pytaniem, przecież wiem że nawet mi na nie szczerze nie odpowie.

- Cały czas miałem nadzieję, że to nie będę ja. Ale jak widać nie mam szczęścia, mam za to wielkiego pecha.-a jednak powiedział mi prawdę.

-W Kapitolu będziemy za 4 dni, a potem 2 tygodnie w ośrodku szkoleniowym. -postanawiam szybko zmienić temat, żeby chociaż na chwilę odejść od tematu dożynek i pecha.

-Aha, a ty jak się czujesz?... Powinnaś coś zjeść, jesteś całkiem blada.- BLADA?  Martwię się o niego, ale nie sądziłam że to tak widać.

- Nie za dobrze, źle się czuje-w sumie to wszystko jest prawdą. Ale na razie wolę mu nie mówić czemu źle się czuję.

Przez 1,5 godziny rozmawiałam z Peetą o tym co go czeka w Kapitolu oraz o tym jakie plany ma Effie.
Razem z Peetą zmierzamy w stronę jadalni, kiedy już do niej wchodzimy zauważam, że Haymitcha jeszcze nie ma, a Effie dostaje przez to białej gorączki ( Effie jest zdenerwowana ). Siadam koło Peety, naprzeciwko Sally. W połowie śniadania do jadalni  wpada całkiem  Trzeźwy Haymitch, w takim stanie widzę go dopiero pierwszy raz. Gdy już każdy z nas zjadł swoją kolacje, nadszedł ten moment w którym Effie wygłosi swój perfekcyjny plan tych 4 długich dni.